Ekran bağımlılığı, bilgisayar, televizyon, tablet gibi her türlü ekrana olan aşırı bağımlılığı ifade eder. Bu bağımlılık, ekran başında gereğinden fazla vakit geçirme, sık sık ekranı kontrol etme, boş zamanlarda bile ekran karşısında kalma, ekran kullanımı nedeniyle günlük sorumlulukların ihmal edilmesi, duygusal ve sosyal sorunlara yol açması gibi belirtilerle kendini gösterir. Bağımlı bireyler genellikle bu durumun farkında olmazlar ya da farkında olsalar dahi ekran kullanımını sınırlandırmakta güçlük çekerler.
Günümüzde çocuklarımız da erken yaşlarda ekranla tanışıyor. Çocuğu sakinleştirmek, oyalamak veya yemek yedirmek amacıyla, bebeklik döneminde ekranla tanıştırılıyorlar. Ekranların, dil gelişimine, kelime, sayı ve renk öğrenimine katkı sağladığı düşünülse de, araştırmalar bu durumun olumsuz etkilerini ortaya koyuyor. Özellikle ilk iki üç yaşta ekran maruziyeti, konuşma gecikmelerine, sosyal ve duygusal becerilerde yetersizliklere neden olabilir. Ayrıca yaratıcı düşünmeyi engelleyerek, bilişsel ve fiziksel gelişimi olumsuz etkileyebilir.
Okul çağı çocuklarında, ekran bağımlılığı okul başarısında düşüş, aile içi ilişkilerde sorunlar, arkadaş çevresine uyum sorunları, günlük görev ve sorumlulukların ihmal edilmesi gibi çeşitli problemlere yol açabilir. Ekran başında fazla zaman geçirme isteği, yalan söyleme, harcamalarda kontrolsüzlük gibi davranışları da beraberinde getirebilir. Bu durum, çocukların fiziksel sağlığını da etkileyebilir; beslenme ve uyku sorunları, kronik uykusuzluk ve yorgunluk, depresif belirtileri tetikleyebilir.
Birçok çocuk, ekranı iyi hissetmenin tek yolu olarak görebilir. Ekran başında olmadıklarında huzursuz, öfkeli, gergin veya üzgün hissedebilirler. Bu nedenle, ekran bağımlılığına karşı bilinçli olunmalı ve çocukların ekran kullanım süreleri dikkatle denetlenmelidir.
